Sociale Benadering

Dementie is niet te voorkomen of te genezen. Zeker niet in de nabije toekomst. Wel kunnen we het leven van mensen met dementie en hun naasten een stuk aangenamer maken en van perspectief voorzien. Juist de beginfase biedt daarvoor tal van aanknopingspunten, vooral op het gebied van relaties, sociale contacten en de manier waarop je met dementie om kunt gaan.

Anne-Mei The deed met haar onderzoeksgroepen aan de Universiteit van Amsterdam en Hogeschool Windesheim jarenlang etnografisch en participerend onderzoek naar het dagelijks leven met dementie. Hierbij richtte zij zich vooral op de jarenlange periode tussen de diagnose en het moment dat verpleeghuiszorg in beeld komt. Zij signaleerde dat aandoeningen in onze samenleving vooral medisch worden benaderd. Juist bij progressieve aandoeningen die (nog) niet te genezen zijn, valt veel aan levenskwaliteit te winnen door meer te investeren in psychologische en sociale ondersteuning. Door te focussen op de mens en zijn leefwereld in plaats van op de aandoening.

Op basis van haar onderzoek (praktijk en literatuur) ontwikkelde Anne-Mei met zorgorganisatie de KwadrantGroep de Sociale Benadering van Dementie. Ze ontwikkelt en onderzoekt psychologische en sociale ondersteuningsvormen in de Proeftuin Sociale Benadering Dementie met haar onderzoeksgroep aan de Universiteit van Amsterdam én met Stenden Hogeschool in Leeuwarden, in een brede samenwerking met gemeente Leeuwarden, zorgverzekeraar De Friesland en zorgorganisaties KwadrantGroep en op termijn ook in Drachten ZuidOostZorg.

Een integraal ‘dementie-pakket’ aan medische, psychologische en sociale ondersteuning vanaf de diagnose tot en met palliatief-terminale zorg én nazorg aan de naasten ontbreekt nog. Door dit wel te bieden zullen de totale zorgkosten naar verwachting zelfs afnemen. In haar recent verschenen boek ‘Dagelijks leven met dementie – een blik achter de voordeur’ zet Anne-Mei op treffende wijze uiteen hoe zij tot de Sociale Benadering kwam en waarom deze zo hard nodig is.