De komende jaren wordt een stijging verwacht van het aantal migrantenouderen, in totaal naar zo’n 360.000 ouderen. Op dit moment hebben circa 235.000 mensen in Nederland de ziekte van Alzheimer, van wie 6% een migrantenachtergrond heeft (Pharos, 2013). Uit onderzoek van neuropsycholoog Özgül Uysal-Bozkir aan de Universiteit van Amsterdam blijkt bovendien, dat oudere migranten met een Marokkaanse, Turkse of Hindoestaanse achtergrond drie tot vier keer vaker dementie hebben dan Nederlandse leeftijdsgenoten.

Veel van deze mensen en hun mantelzorgers zien dementie als een onbekend en onbesproken verschijnsel. Problemen kunnen zich opstapelen en zorgen voor extra verdriet en schaamte, doordat de verschijnselen van dementie (zoals gedragsveranderingen) lange tijd niet als zodanig herkend worden wegens onbekendheid met de ziekte. Ook taalproblemen of een laag opleidingsniveau kunnen oorzaak zijn dat migrantenouderen pas later in het ziekteproces ondersteuning krijgen van professionals of hun mantelzorgers (Alzheimer Nederland, 2015). Geheugenpoliklinieken zijn onvoldoende voorbereid op deze nieuwe patiëntenstroom, mede omdat zorgprofessionals onvoldoende kennis hebben van de obstakels die bij interculturele dementiediagnostiek een rol spelen (Goudsmit, Parlevliet, van Campen et. al, 2011).

De afdeling geriatrie van het Slotervaart ziekenhuis heeft een speciale polikliniek voor oudere migranten met geheugenklachten. Steeds weer blijkt dat er weinig bekend is over vergeetachtigheid in deze groep ouderen. Om goede zorg en ondersteuning te bieden is het echter belangrijk te weten waar behoefte aan is en wat de eventuele problemen zijn.

Naast de ontwikkeling van de speciaal op oudere migranten afgestemde geheugentest, de Cross-culturele Dementiescreening (CCD) heeft medisch antropologe Rikke Komen verhalen opgetekend van mantelzorgers. Enkele van deze verhalen zijn opgenomen in de Dementie Verhalenbank. Doelstelling is op deze manier meer te weten te komen over en bekendheid te geven aan vergeetachtigheid en dementie onder de eerste generatie Turkse en Marokkaanse migranten in Nederland. Anne-Mei The is bij dit project betrokken vanuit de Universiteit van Amsterdam en de Dementie Verhalenbank. Er is gesproken met tien respondenten, veelal (klein) kinderen van de patiënt, soms een partner, afkomstig uit Turkije, Marokko, Iran en Suriname. De gesprekken vonden plaats op de poli van het Slotervaart ziekenhuis of bij mensen thuis. Het geeft een persoonlijke inkijk in hoe er binnen een familie, achter de voordeur, wordt omgegaan met deze steeds vaker voorkomende ziekte. Op basis hiervan kan passende ondersteuning worden ontwikkeld.